დავიწყებულო ბლოგო.. დღეს ბოლოჯერ ვწერ.. და დავტოვებ ბლოგს ხელუხლებელს..რადგან აღარ არსებობს 2 sognatore , აღარ არსებობს ის სიყვარული... აღარაფერი...
დამთავრდა ერთდღეში ყველაფერი... და აღაც მგონია როდესმე კიდევ დაიწყოს..
171 დღე ვიცხოვრე ტყუილშიი...
ტყუილად მოგენდე, ტყუილად მჯეროდა შენი... არადა როგორ მჯეროდა...
ის დაპირებები... სიტყვები ამდენი რამ...
დღეს კი ვხვდები რომ ყველაფერი იყო უბრალოდ შექმნილი სამყარო რომმლის დასრულებაც არ მოუნდომებიათ..
ჯერ ბავშვი ყოფილხარ... არადა მეგონა სხვებს არ გავდი.
იცი კარგია კიდეც რაღაც წილად ესსე რომ მოხდა , რადგან ამის მერე მეცოდინება , რომ არავისთვის არ უნდა დავთმო არაფერი..და თან სიყვარულში...
ამის მერე მეცოდინება, რომ არცერთი ბიჭი არ განსხვავდება ერთმანეთისგან...
მე მხოლოდ იმას გთხოვდი , რომ ადამიანი ყოფილიყავი, რომელსაც სიყვარული შეუძლია.
შენ შეიცვალე... და მე ვიცოდი რომ ეს მოხდებოდა...
გეუბნებოდი რომ მეშინოდა შენ კიდე ყოველთვის მეუბნებოდი
'' გულში მყავხარ , ნურაფრის ნუ გეშინია'' - ო ..
რამდენ რამეს ამბობდი... როგორ მმჯეროდა შენი...
როცა გაიზრდები და როცა ''ნამდვილად'' შეგიყვარდება გოგო ეცადე , რომ გაუფრთხილდე ... ოღონდ ისე არა მე რომ გამიფრთხილდი ... მოჩვენებით...
პირველად რომ შენს გამო ვიტირე მაშინ მითხრეს
'' არცერთი ბიჭი არ არის შენი ცრემლების ღირსი და ვინც ამის ღისია ის არ დაგადენს'' - ო
მე კიდე არ დავუჯერე... თუმცა მართალი ყოფილა ყველა...
ჯერ ისევ პატარა ხარ და სუსტი ... :)))
ეხლა შეიძლება გაღიზიანებდე ამ ნაწერით, ან შეიძლება არც არასდროს ნახო , მაგრამ არც ეგ მანაღვლებს მე ბლოგს ვხურავ ისტორიიით...
შენ კი როცა გაიზრდები და გაანალიზებ რა მხოდა მაშინ ამაზე გაიცინებ შენს თავზე გაგეცინება...
ყოველთვის გეტყობოდა რომ შენთვის გული '' კარგად '' არავის უტკენია და ბოლომდე ვეცადე ეს ადამიანი მე არ ვყოფილიყავი...
თუმცაა შენ ეს ჩემთვის არ გითხოვია..მაგრამ მე მაინც ვეცადე , იმიტომ რომ მე მიყვარდი...
შენ კი გთხოვე , რადგან ვიცოდი რაც მოხდებოდა მეგონა იმდენად ჭკვიანი აღმოჩნდებოდი გამიგებდი...
არც პატივი მეცი არც დამაფასე...
ვერც ის დაინახე რა გავაკეეთე, მაგრამ არც ეგ მიკვირს შენ წარმოიდგინე...
ბავშვი იყავი რომელმაც თავისი გაიტანა მე კიდე მზრუნველი ''დედიკო'' რომელმაც შვილისთვის ყველაფერი გააკეთა...
ზუსტად ვიცი ამას რომ წაიკითხავ რაასაც იფიქრებ..
ისიც ვიცი როდის როგორ ხარ...
მე საკამოდ კარგად გავიცანი ის ლუკა რომელიც მიყვარდა...
მე სულიერად გაგიცანი..და ვეცადე ჩემი თავიც გამეცნო..
როცა ვხვდებოდი რომ ჩემზე სუსტი შეიძლებოდა ყოფილიყავი ყველა ჩემი მინუსი დაგანახე რათა თავი ძლიერად გეგრძნო..
არ მინდოდა ვინმეს ეთქვა ნუკა ლუკას ათამაშებსო..
მე ბევრი რამე არ მინდოდა...
შენ რაც არ გინდოდა და რაც გინდოდა მე ყველაფერს ვაკეთებდი..
ჩვენშორის განსხვავება კი ისაა, რომ მე შენგან არაფერს ვითხოვდი სიყვარულის გარდა...
და მინდა შეგახსენო რომ სიყვარული მარტო სითბო და ჰაერზე ნასროლი სიტყვები არაა..
მე კიდე იმ ჩემი საქციელებით ვცდილობდი ეს დამენახებინა..
ვცდილობდდი და თან ბევრ რამეს ვთმობდი...
იცი კარგი გოგო როდის ვიქნებოდი?
როცა ყველაფერზე უარს ვიტყოდი...
როცა ჭკუა უფრო მეტად მოგემატება მაშინ მიხვდები ვინ ვიყავი მე და ვინ იყავი შენ...
დღეს კი ცხოვრებამ მე ყველაზე რთული როლლი მომცა, რომელსაც აუცილებლად შევასრულებ.
ცხოვრებას ჩვეულებრივარ განვაგრძობ და ძველ საყავრელ და თბილ ნუკას მოვსპობ...
მხოლოდ მაშინ აღვადგენ, როცა ბოლომდე ვიქნები ყველაფერში დარწმუნებული...
მხოლოდ მაშინ, როდესაც გამოჩნდება ჩემს ცხოვრებაში ადამიანი რომელსაც მე ვეყვარები ისეთი როგორიც ვარ..
და იიქნება ჩემზე ძლიერი რათა დამიცვას... :)))
გახსოვს რომ ამბობდი მამამ ერთი რაღაც მასწავლაო... როცა პირობას ვდებ ყოველთვის უნდა შევასრულოოო..
გახსოვს ორი ოქტომბრიდან მოყოლებული რამდენი პირობა დადე...
აქიდან კი ერთიც არ შესრულებულა..
მე?? მეკიდე რასაც ვამბობდი ვაკეთებდი შეიძლება 100% ზუსტად არა, რადგან შენგან განსხვავებით ვიცოდი რომ ამ ყველაფერს დასასრულისკენ მივყავდით...
რამდენი რამ დავთმე დაჯექი და ერთხელ დაფიქრდი...
და შეადარე ჩემი პირობები შენს პირობებს...
ოღონდ ახლა არ ქნა ეს რადგან ახლა ვერ გაიგებ..
ბავშვები ერთდღეში არ იზრდებიან...
მე მიყვარდა ლუკა, რომელიც იყო ბავშვური და ვფიქრობდი რომ ჩემთან ერთად გაიზრდებოდა, მაგრამ მე გავუსწარი და ის არ გამომყვა...
დარჩება ყველაფერი ლამაზ მოგონებად..
და არც ვეცდები რამენაირად ჩემი ცხოვრებიდან წაგშალო და ცუდად მოგექცე ნაგავი ან რაიმე გიწოდო...
მე ხომ ბავშვი არ ვარ :)))
ისეთი როგორიც შენ ხარ...
ეცადე მამაშენის სიტყვები ყოველთვის გაიხსენო და რა პირობასაც დადებ ყველაფერი შეასრულო..
და თუ ეგ არ შეიგიძლია მაშინ ნურავის ნუღად შეუქმნი ლამაზი ფერების სამყაროს ნურავის ნუღარ დააჯერებ რომ ცხოვრება მშვენიერია...
კიდევ რამოდენიმე რჩევას მოგცემდი...
სწორად აარჩიე მეგობრები რომ სწორად გირჩიონ ცხოვრებაში რა გინდა...
და კიდევ ეცადე გიყვარდეს გულწრფელად და ნურაფრის ნუ შეგეშინდება, ნურაფერს ნუ იჩქარებ, რადგან ''ქარის მოტანილს ქარი წაიღებსო''.
მოვრჩი ყველაფერს...
მადლობა ბედნეირებისთვის და არა უბედურებისთვის.
მადლობა სითბოსთვის და არა სიყვარულისთვის..
მაინც არ გყვარებივარ..:)))
Wednesday, March 28, 2012
Wednesday, March 21, 2012
Thursday, March 15, 2012
Wednesday, March 14, 2012
Friday, March 9, 2012
დიდი ხნის შემდეგ :))
რაღაც დავივიწყე ჩვენი საყვარელი ბლოგი.. ადგილი სადაც მე ვწერ და შენ კითხულობ...
რამდენიხანია უკვე არ დამიწერია...
თუმცა შემოვდივარ და ველოდები რომ ჩემს მაგივრად შენ დაწერ..
მაგრამ ვწერ ისევ მე.. რამდენი ხანი გავიდა დაახლოებით ერთი თვე...და ამ ერთ თვეში რამდენი რამ მოხდა... როგორც კარგი ასევე ცუდი... :* მაგრამ შეიძლება ითქვას რომ ცუდი როგორც ყოველთვის ადვილად მავიწყდება..თუ რათქმაუნდა სასტიკად ცუდი არაა..
ბევრი რამ შეიცვალა ჩვენი ურთიერთობაც თავის ძველ კალაპოტს დაუბრუნდა...ახალი ბედნიერებებით...ყველაფერი კარგადაა თუ რათქმაუნდა ყოველდღიურად თანმდევ , განუყრელ მეგობარ პრობლემას თუ არ ჩავთვლით...რომელიც ხშირად მრავლდება ხოლმე და მეგობარი პრობლემები...დიდ დეპრესიას ქმნიან...
იცი დღემდე ვფიქრობ რომ ჩემი ცხოვრება დაუწერელი ზღაპარია.. :))) ზღაპარი რომელშიც არც უფლისწულები..არც დედოფლები...არც მონები ცხოვრობენ ..თუმცა ეგენიც არსებობენ..და ხან არ არსებობენ...

მუსიკები ...ცივი წყალი ფუნჯები და თეთრი ქაღალდი
რომელზეც ადრე გამოგონილს აღვწერდი..და ამ ზაფხულს იმდენი რამ მიგროვდება...იმდენი ახალი ფერი ჩნდება .. სად ვიშოვნი არც კი ვიცი...თუ არა ჩემს სულში...ჩემი სულიდან გადმოსატანად კი დრო...მხოლოდ თავისუფალი დრო მჭირდება რაც დღეს არ მაქვს...
ხვალ და ზეგ კიდევ ველი დროს, ხატვის დროის სეზონს ზაფხულში...
უი სულ დამავიწყდა მეთქვა შენთვს რომ მე ახალი თეთრი ყუთი მაქ.. და ყველაფერი იქ იყრის თავს... ^___^ ამ დღეებში კიდევ შეემატა რამოდენიმე ...
ის ყვავილები ძალიან მომეწონა...
ყვავილები მხოლოდ სცენაზე რომ ვმდგარვარ პატარაობაში მაშინ მოურთმევიათ...შენი ყვავილები კი სულ სხვანაირი იყო პირველი იმ პირველისავით ^__^
ძალიან ლამაზი...
ეხლაც დგას ერთი პატარა იების ''ქოთანუკა ''...და ერთი ''ვაზუკა '' და ხარობენ თუმცა ისეთი ლამაზები აღარ არიან როგორც პირველ დღეს იყვნენ ...
ჭკნებიან მე კიდევ ვერ ველევი >_< მაგრამ უკვე შევინახე რომ ვერ შეველიო ...

აი ეხლა უცბად წამიერად იცი რა მომინდა და რა მომენტრა ^__^ რომ მაბრზიალებ ხოლმეე აი აიიი ეგგგ ^_^
მე ეგ ყველაზე მეტად მიყვარს... ^_^
ბრზიალი...
დღეს კი მითხარი პატარა ბავშვივით ხარო... კი ეგრე მეც რო ვუფიქრდები ეგრეა...სხვანაირად ალბათ ვერც იქნება...
მე ხომ პატარაობის ლამაზი ნახატები მირეალურდება...და როგორც სიხარულით დავხატე და ჩავიფიქრე დღეს იმ ბავშვური სიხარულით მიხარიაა ^_^
როგორ მინდა რომ აქ იყო <3
მიყვარხაარ...
ეხლა ხასიათი ძალიან გამიფუჭდა...არ მოდიხარ ხვალ..არაო.... :| და დავიძინებ ესეთი ცუდი ხასიათით წავედი...სხვა გზა რც მაქ :|| :)))
მიყვარხააააააარ . . .
რამდენიხანია უკვე არ დამიწერია...
თუმცა შემოვდივარ და ველოდები რომ ჩემს მაგივრად შენ დაწერ..
მაგრამ ვწერ ისევ მე.. რამდენი ხანი გავიდა დაახლოებით ერთი თვე...და ამ ერთ თვეში რამდენი რამ მოხდა... როგორც კარგი ასევე ცუდი... :* მაგრამ შეიძლება ითქვას რომ ცუდი როგორც ყოველთვის ადვილად მავიწყდება..თუ რათქმაუნდა სასტიკად ცუდი არაა..
ბევრი რამ შეიცვალა ჩვენი ურთიერთობაც თავის ძველ კალაპოტს დაუბრუნდა...ახალი ბედნიერებებით...ყველაფერი კარგადაა თუ რათქმაუნდა ყოველდღიურად თანმდევ , განუყრელ მეგობარ პრობლემას თუ არ ჩავთვლით...რომელიც ხშირად მრავლდება ხოლმე და მეგობარი პრობლემები...დიდ დეპრესიას ქმნიან...
იცი დღემდე ვფიქრობ რომ ჩემი ცხოვრება დაუწერელი ზღაპარია.. :))) ზღაპარი რომელშიც არც უფლისწულები..არც დედოფლები...არც მონები ცხოვრობენ ..თუმცა ეგენიც არსებობენ..და ხან არ არსებობენ...
ზაფხული მინდა...ხატვის სეზონი...მზის სხივებთან ერთად რომ ვქმნი ხოლმე ნახატს ...
მზის მცხუნვარე სხივები ჩემს პატარა კუსკუსა ოთახს რომ ანათებს ხოლმე...
მუსიკები ...ცივი წყალი ფუნჯები და თეთრი ქაღალდი
რომელზეც ადრე გამოგონილს აღვწერდი..და ამ ზაფხულს იმდენი რამ მიგროვდება...იმდენი ახალი ფერი ჩნდება .. სად ვიშოვნი არც კი ვიცი...თუ არა ჩემს სულში...ჩემი სულიდან გადმოსატანად კი დრო...მხოლოდ თავისუფალი დრო მჭირდება რაც დღეს არ მაქვს...
ხვალ და ზეგ კიდევ ველი დროს, ხატვის დროის სეზონს ზაფხულში...
უი სულ დამავიწყდა მეთქვა შენთვს რომ მე ახალი თეთრი ყუთი მაქ.. და ყველაფერი იქ იყრის თავს... ^___^ ამ დღეებში კიდევ შეემატა რამოდენიმე ...
ის ყვავილები ძალიან მომეწონა...
ყვავილები მხოლოდ სცენაზე რომ ვმდგარვარ პატარაობაში მაშინ მოურთმევიათ...შენი ყვავილები კი სულ სხვანაირი იყო პირველი იმ პირველისავით ^__^
ძალიან ლამაზი...
ეხლაც დგას ერთი პატარა იების ''ქოთანუკა ''...და ერთი ''ვაზუკა '' და ხარობენ თუმცა ისეთი ლამაზები აღარ არიან როგორც პირველ დღეს იყვნენ ...
ჭკნებიან მე კიდევ ვერ ველევი >_< მაგრამ უკვე შევინახე რომ ვერ შეველიო ...

აი ეხლა უცბად წამიერად იცი რა მომინდა და რა მომენტრა ^__^ რომ მაბრზიალებ ხოლმეე აი აიიი ეგგგ ^_^
მე ეგ ყველაზე მეტად მიყვარს... ^_^
ბრზიალი...
დღეს კი მითხარი პატარა ბავშვივით ხარო... კი ეგრე მეც რო ვუფიქრდები ეგრეა...სხვანაირად ალბათ ვერც იქნება...
მე ხომ პატარაობის ლამაზი ნახატები მირეალურდება...და როგორც სიხარულით დავხატე და ჩავიფიქრე დღეს იმ ბავშვური სიხარულით მიხარიაა ^_^
როგორ მინდა რომ აქ იყო <3
მიყვარხაარ...
ეხლა ხასიათი ძალიან გამიფუჭდა...არ მოდიხარ ხვალ..არაო.... :| და დავიძინებ ესეთი ცუდი ხასიათით წავედი...სხვა გზა რც მაქ :|| :)))
მიყვარხააააააარ . . .
Subscribe to:
Posts (Atom)


